’t VerSterkertje
Een driemaandelijks portret van een van de vrijwilligers van Sterker Ouderenwerk.

Carla Zijlvaart (69) is al negen jaar gepensioneerd van haar baan als financieel medewerker. Sindsdien heeft ze zich naar eigen zeggen ‘nog geen dag verveeld’. Ze vult haar dagen met wandelingen met haar jachthond, fanatiek tafeltennissen en natuurlijk: vrijwilligerswerk.

In gesprek met Carla, vrijwilliger voor de cliëntenraad, wordt al snel één ding duidelijk: haar moeder Riek is de aanleiding en inspiratiebron om op te komen voor de belangen van ouderen. Binnen de Cliëntenraad Ouderenwerk geeft Carla samen met vier andere leden gevraagd en ongevraagd advies aan de organisatie, met de deelnemers van Sterker Ouderenwerk in haar achterhoofd.

Acht jaar geleden was Carla mantelzorger van haar destijds 86 jaar oude moeder Riek. Op de dagbestedingslocatie Deel de Dag-Dukenburg, waar Riek wekelijks naartoe ging, ontmoette Carla iemand van de cliëntenraad. Er stond een vacature open en zo geschiedde het: met haar ervaring als mantelzorger was ze de perfecte aanvulling. ‘In de cliëntenraad zitten idealiter zoveel mogelijk mensen met verschillende achtergronden’, vertelt Carla.

Cliëntenraad Ouderenwerk

De cliëntenraad komt zeven keer per jaar samen, sluit soms aan bij externe en interne bijeenkomsten en bezoekt drie keer per jaar de dagbestedings- en ontmoetingslocaties om in direct contact te zijn met de ouderen: de deelnemers van Sterker Ouderenwerk waar het allemaal om draait. “Het belang van de cliënten staat voorop”, vertelt Carla enthousiast over haar werkzaamheden.

“Tijdens de vergaderingen bespreken we eerst altijd de agenda, mededelingen vanuit de organisatie en wat verder ter tafel komt.” Het vraagt veel leeswerk van interne en externe stukken. Hier gaat veel tijd in zitten vooraf thuis.” Een eventuele opvolger moet volgens Carla dan ook zeker van lezen houden en geïnteresseerd zijn in wat er binnen het Ouderenwerk op lokaal en landelijk gebied gebeurt.

Carla is al bijna acht jaar lang betrokken bij de cliëntenraad en heeft er inmiddels nagenoeg twee zittingstermijnen van vier jaar opzitten. In februari volgend jaar moet ze stoppen. Wat heeft haar al die tijd gemotiveerd? “Er zijn zoveel dingen die verbeterd moeten worden. Het maakt mij blij om daar een steentje aan bij te kunnen dragen.”

Een strijd tegen eenzaamheid

Vooral op het gebied van eenzaamheid en zelfredzaamheid kan nog winst behaald worden, denkt Carla. “Veel eenzaamheid is onzichtbaar. In het stramien van binnen zitten, wordt het moeilijker voor ouderen om naar buiten te treden. Ik hoop dat we uiteindelijk ook die doelgroep bereiken.”

Wat zou Carla’s advies tegen eenzaamheid zijn? “Mensen zouden meer naar elkaar om kunnen kijken. Het kan zo simpel zijn, zoals een praatje maken of iemand op de koffie vragen.” Eenzaamheid zag Carla zelfs bij haar eigen moeder. “Ze had een netwerk van mensen om zich heen, waaronder ik, maar toch zei ze dat ze eenzaam was. Dat begon al zodra ik na de koffie vertrok. Moet je voorstellen hoe het is voor die onzichtbare groep die geen netwerk heeft en die niet naar ontmoetactiviteiten gaat.”

Vier jaar geleden is Carla’s moeder Riek overleden. Hierna keerde Carla binnen haar rol als vrijwilliger terug naar de Deel de Dag-locatie in Dukenburg waar haar moeder vaak kwam: “Mijn moeder zat altijd op dezelfde stoel, maar toen niet meer. Er zat iemand anders. Dat was een emotioneel moment.”

Ouder worden

Volgend jaar wordt Carla zeventig jaar oud. Hoe vindt ze het zelf om ouder te worden?

“Het gaat wel. Soms voel ik me niet mijn leeftijd en lijk ik net een enthousiast meisje van dertien op een fiets. Ik ben soms veel te fanatiek. Ook met tafeltennissen.” Dat moet Carla soms met een blessure bekopen. Carla is altijd al een fanatiek sportster geweest. Dertig jaar lang heeft ze op hoog niveau gevoetbald. “Ik hoop nog lang gezond te blijven.”

Hetzelfde fanatisme is ook terug te zien in hoe Carla haar vrijwilligerswerk aanpakt. “Ik ben heel trouw. Wat ik ook doe, ik zet me altijd voor 100 procent in. Je moet het goed doen, daar krijg je dan ook waardering voor.”

Carla probeert nu ze ouder wordt niet te veel terug te kijken, maar vooruit. “Graag blijf ik wat betekenen voor andere mensen, dat is de boodschap die ik graag meedraag.”

Ervaringen delen

Naast dat Carla actief is voor de Cliëntenraad, heeft ze als vrijwilliger vaker een bijdrage geleverd aan Sterker. Zo heeft Carla op Coming Out Dag een presentatie gegeven aan de senioren van Deel de Dag Lindenholt over homoseksualiteit vanuit haar eigen ervaring als lesbienne. Carla is al zesenveertig jaar samen met haar vrouw. Toen Carla ontdekte dat ze lesbisch was, was het een andere tijd dan nu. “We moesten veel stiekem doen. Er waren veel besloten clubjes, maar we hadden zoveel plezier. Ik zat er niet zo mee. Ik ben er altijd open over geweest.”

Aan de ouderen liet Carla de regenboogvlag zien. “Er kwam een prettige discussie los. Er was weinig tegenspraak. Veel ouderen kennen wel iemand in hun omgeving die homoseksueel is. Als er al ouderen het er niet mee eens waren, gaven ze hun mening niet.” Carla gelooft in het belang van in gesprek blijven met elkaar. “We hoeven niet tot een akkoord te komen, maar respecteer elkaar wel.”

Mooie herinneringen

Na acht jaar zittingstermijn in de Cliëntenraad is het bijna tijd om het vrijwilligersstokje door te geven. Carla reflecteert op een bijzondere tijd. De mooiste herinneringen zijn de momenten dat Carla in direct contact stond met de ouderen van Sterker. “Voor een klanttevredenheidsonderzoek gaan we langs op de Deel de Dag-locaties. Het is prettiger als ouderen bij ons hun mening kunnen geven in plaats van de directe begeleiding, hierdoor zijn ouderen opener. Wat me vooral is opgevallen: mensen zijn zo openhartig. Het is heel bijzonder hoeveel vertrouwen je krijgt om hun verhaal te mogen aanhoren.”

Geïnteresseerd om vrijwilliger bij de cliëntenraad te worden? Volgend jaar februari maakt Carla plaats voor een nieuw lid, misschien wel voor jou. Neem bij interesse contact op met Gerda Geerdink via gerda.geerdink@outlook.com.